Gdy rodzice są mocno skonfliktowani i nie potrafią osiągnąć porozumienia w kwestii opieki nad dzieckiem, konieczna jest wówczas ingerencja sądu, który określi z którym z rodziców dziecko będzie stale zamieszkiwać oraz wyda rozstrzygnięcie w zakresie władzy rodzicielskiej i kontaktów rodzica z dzieckiem.

Praktyka niestety pokazuje, iż orzeczenia sądowe, w szczególności w zakresie ustalonych kontaktów z dzieckiem, nie zawsze są realizowane, gdyż zwykle dziecko na kontakty nie jest wydawane, bądź rodzic dziecka z kontaktu nie odprowadza w ustalonym terminie. W pierwszym przypadku skutecznym sposobem, aby zmobilizować rodzica do zachowania zgodnego z orzeczeniem sądu, jest zagrożenie nakazaniem określonej sumy pieniężnej, a finalnie nałożenie na rodzica obowiązku zapłaty określonej kwoty za każdy niezrealizowany kontakt, w drugim zaś przypadku zwykle konieczne staje się przeprowadzenie postępowania o odebranie dziecka.

Zgodnie z regulacjami zawartymi w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym, sąd opiekuńczy i inne organy władzy publicznej są obowiązane udzielać pomocy rodzicom, jeżeli jest ona potrzebna do należytego wykonywania władzy rodzicielskiej. Pomocy w sprawowaniu przez rodziców władzy rodzicielskiej obowiązane są zatem udzielać, poza sądem opiekuńczym, także inne organy władzy publicznej, ze względu więc na wszechstronny zakres kompetencji i możliwość stosunkowo częstych kontaktów z rodzicami, przede wszystkim należy tutaj wskazać na policję i prokuraturę.

W sytuacji, gdy rodzic nie odprowadza dziecka do domu po terminie wyznaczonego kontaktu, wówczas w pierwszej kolejności należy o tym fakcie powiadomić policję i poprosić o interwencję w sprawie. Niestety bardzo często działania policji nie przynoszą oczekiwanego rezultatu, wówczas więc rodzic może zwrócić się do sądu opiekuńczego o odebranie dziecka od osoby nieuprawnionej, a taką osobą nieuprawnioną może być właśnie ojciec dziecka, jeżeli swym zachowaniem narusza orzeczenie sądu w zakresie ustalonych kontaktów.

Zgodnie bowiem z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt: III CZP 75/08, „Postanowienie regulujące kontakty rodziców z dzieckiem, nakazujące wydawanie dziecka przez rodzica, któremu powierzono wykonywanie władzy rodzicielskiej, oraz zobowiązujące drugiego rodzica do odprowadzania dziecka, podlega wykonaniu w postępowaniu unormowanym w art. 5981 i nast. KPC”, a więc podlega przepisom regulującym odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej. W sytuacji więc, gdy ojciec nie odprowadza dziecka, matka powinna złożyć do sądu wniosek o wydanie dziecka. Wydanie postanowienia o odebranie dziecka zawsze poprzedza rozprawa, w postanowieniu zaś sąd określa termin, w jakim zobowiązany powinien oddać uprawnionemu osobę podlegającą władzy rodzicielskiej.

Jeżeli zobowiązany do oddania osoby podlegającej władzy rodzicielskiej nie zastosuje się do postanowienia, sąd, na wniosek uprawnionego, zleci kuratorowi sądowemu przymusowe odebranie tej osoby. Kurator sądowy jest z kolei uprawniony do odebrania dziecka od każdej osoby, u której ono się znajduje. Gdy odebranie dziecka jest utrudnione, wówczas na żądanie kuratora sądowego policja jest zobowiązana do udzielenia mu pomocy przy czynnościach związanych z przymusowym odebraniem osoby podlegającej władzy rodzicielskiej. Istotne jest, iż przymusowe odebranie osoby podlegającej władzy rodzicielskiej i oddanie jej uprawnionemu może nastąpić tylko w obecności uprawnionego albo osoby lub przedstawiciela instytucji przez niego upoważnionej. Jeżeli żadna z tych osób nie stawi się w terminie wyznaczonym przez kuratora sądowego, czynność nie będzie dokonana, zatem przy odebraniu dziecka od ojca zwykle konieczna jest obecność matki.

W przypadku porwań rodzicielskich, bo tak właśnie czasem określa się bezprawne przetrzymywanie dziecka, nie rzadko dochodzi do ukrycia się rodzica wraz z dzieckiem, w takim więc przypadku, gdy przymusowe odebranie dziecka napotyka przeszkody na skutek właśnie ukrycia się lub na skutek innej czynności przedsięwziętej w celu udaremnienia wykonania orzeczenia, kurator sądowy zawiadomi prokuratora. Jeżeli zaś zobowiązany nie ujawnia miejsca pobytu dziecka, które ma być odebrane, wówczas sąd na wniosek kuratora sądowego zarządzi jego przymusowe sprowadzenie celem złożenia oświadczenia o miejscu pobytu tej osoby. Pod względem skutków karnych oświadczenie jest równoznaczne ze złożeniem zeznań pod przyrzeczeniem.

Wnioskując o przymusowe odebranie dziecka, rodzic musi ponadto pamiętać, iż dla przymusowego odebrania, na podstawie orzeczenia sądu albo innego organu państwa obcego, niezbędne jest stwierdzenie wykonalności tego orzeczenia, do wniosku o wydanie dziecka należy więc dołączyć orzeczenie sądu, zaopatrzone w klauzulę wykonalności, które stanowić będzie o tym przy którym z rodziców dziecko ma stale przebywać i jak kształtuje się ich władza rodzicielska.

Po widzeniu ojciec nie odprowadził dziecka – co zrobić w takim przypadku?

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *